Argumenten vóór het verbieden van vuurwerk

  • Vuurwerk is alleen veilig in de handen van mensen die er verantwoord mee om kunnen gaan en die zich aan de regels houden. Het is evident dat dit in de praktijk niet gebeurd en niet te handhaven valt.
  • Vuurwerk is voor veel mensen en dieren beangstigend en levert veel schrik en stress op.
  • Vuurwerk maakt jaarlijks teveel slachtoffers, onder zowel daders als omstanders, mensen die de rest van hun leven de gevolgen moeten dragen. Het is ongelofelijk dat commerciële belangen hierin zwaarder wegen.
  • Vuurwerk zorgt elk jaar weer voor enorm veel schade aan gebouwen, voertuigen en overige eigendommen. Dit kan niet verhaald worden op de ondernemers die het vuurwerk verkocht hebben, noch op degenen die de oorzaak van de schade waren. De kosten voor de inzet van brandweer, politie en hulpdiensten worden allemaal op de gemeenschap verhaald.
  • In de praktijk valt bijna niet op te treden tegen illegaal vuurwerk omdat op een afstand niet te horen of te zien is welk soort vuurwerk gebruikt is. Als er in het geheel geen vuurwerk meer mag afgestoken worden is de handhaving veel eenvoudiger, elke knal is strafbaar.
  • Vuurwerk – vooral siervuurwerk – is enorm milieuvervuilend omdat het zware metalen bevat. De fijnstofconcentratie na nieuwjaarsnacht is vijftig keer hoger dan normaal. Bovendien komen deze stoffen allemaal in de bodem terecht.
  • Vuurwerk zorgt voor overlast, van ver vóór oud en nieuw tot dagen erna.
  • Het opruimen van de rommel wordt in veel gevallen zeker niet gedaan door de ‘afstekers’ maar moet door de gemeentelijke reiniging gedaan worden. De kosten zijn voor de samenleving.

Argumenten tegen het verbieden van vuurwerk

‘Vuurwerk hoort bij oud en nieuw en zolang het verantwoord wordt gebruikt, beleven veel mensen er plezier aan’, aldus staatssecretaris Atsma in juli.

 DIt is helemaal waar, maar… helaas wordt vuurwerk door veel teveel mensen absoluut niet verantwoordelijk gebruikt. Atsma zegt hiermee dus feitelijk onbedoeld dat verbieden de enige optie is. En aan georganiseerd vuurwerk hebben de mensen evengoed veel plezier, en misschien zelfs nog meer.


Een ingeburgerd gebruik gaan verbieden heeft nog nooit gewerkt en enkel ellende en criminaliteit in de hand gewerkt. (reactie van een schrijver op nuij.nl)

We hebben met succes wetten ingevoerd tegen het aanschaffen van alcohol en rookartikelen door minderjarigen, en we hebben inmiddels een algemeen rookverbod in de horeca. Allemaal maatregelen die geen ellende en criminaliteit hebben opgeleverd.


Vuurwerk heeft dit jaar voor 10 miljoen aan schade veroorzaakt die bij de overheid belandt (en deels op daders wordt verhaald). Er is voor 65 miljoen verkocht. Qua btw inkomsten kost het de belastingbetaler dus geen extra geld. (reactie van een schrijver op nuij.nl)

Met andere woorden: Er is geen probleem, het levert immers meer op dan dat het kost. Als we het er mee eens zijn dat dit probleem puur terug te brengen is tot cijfertjes en getallen zijn we toch wel ver gezonken. We hebben het hier over slachtoffers, persoonlijk leed en drama, dierenleed en blijvende gevolgen! Ik zou de vraag aan elke ondernemer die vuurwerk verkoopt willen vragen: “Wat zou u doen als u wist dat uw eigen zoon of dochter de rest van zijn/haar ernstig gehandicapt zou zijn na een ongeluk met vuurwerk”?.


Regeringspartij PvdA ziet na de brand geen reden om nu wel voor een verbod te pleiten. “Je moet je energie steken in het aanpakken van raddraaiers. Die moeten keihard worden aangepakt“, zegt PvdA-Kamerlid Marcouch.

Serieus, is deze man politicus? Het aanpakken van raddraaiers… Heeft Marcouch eigenlijk wel door hoeveel jochies tussen de negen en negentien in Nederland rondlopen die hun zakken vol vuurwerk hebben en al dagen voor oud en nieuw ‘lopen te knallen’? En is bijvoorbeeld de brand in Alkmaar ontstaan door ‘raddraaiers’ of gewoon door siervuurwerk dat heel onbedoeld maar heel ongelukkig terecht is gekomen?

Een les uit het verleden

In de jaren negentig is er door de regering eindelijk een verbod uitgebracht op het gebruik van asbest in gebouwen (1993). Dat asbest echter schadelijk was voor de gezondheid en longkanker veroorzaakte was echter al jaren bekend. In Groot-Brittannië werd asbestose in 1931 erkend als beroepsziekte. Ook in Nederland waarschuwde de arbeidsinspectie in de jaren ’30 al voor de gezondheidsgevaren van asbest. Door laksheid in de besluitvorming en economische belangen heeft het echter dus zeker zestig jaar geduurd voor hier eindelijk een bverbod op kwam. Inmiddels liggen er duizenden asbesthoudende daken op onder andere stallen en silo’s van agrariërs in Nederland, daken die slijten door regen en wind. Uit onderzoek van TNO in 2007 blijkt dat asbest op daken verweert. Bij verwering komen asbestvezels in de lucht en in de bodem.

In 2005 kwam de invoering van het Asbestverwijderingsbesluit. In 2010 adviseert de Gezondheidsraad de asbestnormen aan te scherpen en in 2011 verscherpt de overheid diverse wetten en regels voor de asbestverwijdering.

Op dit moment wordt er door de overheid subsidie verstrekt aan bedrijven die hun daken uit die tijd willen saneren en er zonnepanelen voor terugplaatsen via een aantal subsidieregelingen: de MIA en de VAMIL. Maximale subsidie: € 30 per m2 dakplaat, € 30 per strekkende meter dakgoot en € 15 per vierkante meter netto gevelplaat. Met andere woorden: De overheid faalt en de burger betaalt het gelag…